Het tijdschrift van de Gîtes de Bel-Air · Vaucluse Nr. 45 — 1 april 2024 – 30 april 2024
L’Écho de Bel-Air
L'Echo de Bel-Air nr. 45
Redactioneel
2024 wordt een jaar als geen ander, want het zal een tijdje moeilijk zijn om de vijver bij de gîtes van Bel-Air te gebruiken omdat het heeft gesneeuwd in Les Taillades.
Wachten op de dooi zodat je weer net zo'n mooie vijver hebt als in andere jaren.
In de maand april raad ik onze vakantiegangers aan om mutsen, sjaals en donsjassen mee te nemen om de winterse temperaturen in TAILLADES te kunnen doorstaan...
DE OORSPRONG VAN DE APRILGRAP
In het Frankrijk van de 16e eeuw ging de kalenderwijziging aan velen voorbij, om nog maar te zwijgen van de tegenstanders. Iedereen bleef Nieuwjaar vieren zoals voorheen. Ze bleven elkaar dus op 1 april cadeautjes en nieuwjaarsgeschenken geven. Om hen voor de gek te houden, kwamen grappenmakers op het idee om hen wat bijzondere cadeaus te geven: nepcadeaus, gewoon voor de lol… Sinds die tijd is 1 april de dag van de grappen en streken geworden.
WIJZIGINGEN IN PUBLICATIES
De Echo de Bel-Air verandert zijn verschijningsdata. Het zal vanaf 1 april elke twee maanden verschijnen. Dit is geen 1 april grap, maar het resultaat van sancties tegen mij.
Ik werd gecontroleerd door een Zwitsers bedrijf voor het gebruik van afbeeldingen onder licentie.
Ik had ervoor gezorgd dat ik de afbeeldingen met tags zou respecteren, maar de regelgeving bewees mijn ongelijk. Om niet weer dezelfde fouten te maken, moet ik nu controleren of de afbeeldingen vrij zijn van copyright voordat ik ze gebruik. Dit kost tijd en daarom publiceer ik elke twee maanden. Ik houd het bedrag van de boete die volgde op de brieven met uitleg voor mezelf.
Eerlijk gezegd kan ik je vertellen dat dit afschrikt.
THE ICE SAINTS
Ondanks de eeuwen is het gezegde over de IJsheiligen nog steeds van toepassing. Met de komst van de lente is het niet ongebruikelijk dat vorst de wijngaarden beschadigt.
Iedereen die het land bewerkt, weet dat het verstandiger is om met planten te wachten tot de periode tussen de feesten van de apostelen Mamet (Estelle), Pancrace (Achille) en Servais (Rolande), op 11, 12 en 13 mei, voorbij is.
Wijnbouwers en fruittelers vrezen ook de eerste ruiters of ridders van de kou op 23, 25, 29 april en 1 mei voor de heiligen George, Mark, Robert en Philip.
Deze witte vorst komt vaak voor en het is niet ongewoon om deze pas halverwege mei te zien. Als overgang tussen winter en zomer is de lente altijd een periode van grote meteorologische instabiliteit.
Toeristische favoriet
FIETSTOCHT MAUBEC, MÉNERBES, LACOSTE, BONNIEUX
MAUBEC
Maar dat Maubec zo goed bij de tijd past, heeft het te danken aan zijn lange verleden en zijn natuurlijke en monumentale erfgoed, dat door vrijwilligers en instellingen tot ieders vreugde wordt gepromoot.
De oudste sporen van menselijke bewoning die zijn vastgesteld, dateren uit het late neolithicum:
De heer A Dumoulin constateerde de aanwezigheid van een begraafplaats in de grot van Maillet, aan de rand van de Luberon, waar hij een vaas, koperen ornamenten en schelpen ontdekte. Dichter bij huis werden twee crematiegraven uit de Gallo-Romeinse periode ontdekt langs de oude weg van Maubec naar Robion.
De huidige RD 900 (voorheen de N100) volgt nauwgezet de route van de oude via Domitia, die Italië met Spanje verbond.
MÉNERBES
Ménerbes, een dorp dat is uitgeroepen tot een van de „Mooiste Dorpen van Frankrijk”.
Ménerbes ligt aan de voet van de Petit Luberon op een rotsachtige uitloper en kijkt uit over de vlakte van Calavon met haar wijngaarden en kersenbomen, die bij elke seizoenswisseling een waar kleurenfeest bieden. In het noorden reikt het uitzicht tot aan de Monts de Vaucluse en de Mont Ventoux, ook wel de Reus van de Provence genoemd. Dit dorp heeft talrijke sporen van zijn rijke historische verleden bewaard.
Talrijke kunstenaars, schrijvers en musici, zoals Nicolas de Staël, Dora Maar en François Nourrisier, hebben zich in Ménerbes gevestigd, allemaal aangetrokken door de schoonheid van het landschap, de rust in de smalle straatjes en de gastvrijheid van de inwoners.
BONNIEUX
Een dorp met een rijk verleden
Bonnieux, gesticht in de Gallo-Romeinse tijd, is een versterkt dorp dat talrijke overblijfselen uit zijn verleden heeft behouden. Het dorp heeft een rijk architectonisch en historisch erfgoed, met monumenten zoals de Vieille Église uit de 12e eeuw, het Hôtel de Rouville, een voormalig herenhuis uit de 16e eeuw, en de Pont Julien, een Romeinse brug over de Calavon.
Het dorp Bonnieux, genesteld in het hart van de prachtige Luberon-streek in de Provence, is een van de onontdekte pareltjes van Zuid-Frankrijk. Bonnieux ligt hoog op een heuvel en biedt een adembenemend uitzicht op het omringende landschap. Het is een plek die zeker een bezoek waard is voor liefhebbers van geschiedenis, natuur, gastronomie en ambachtelijke kunst.
LACOSTE
Lacoste, het dorp van de kunst. Het dorp Lacoste kijkt uit over de vlakte van de Luberon en biedt een adembenemend uitzicht van de Luberon tot de Mont Ventoux. Als je door de steile, kronkelende straatjes dwaalt, ontdek je de authentieke charme van de hooggelegen dorpen in de Provence. Hier is bijna niets veranderd, geen winkels of restaurants die de aandacht afleiden van de stenen huizen en het middeleeuwse erfgoed.
Lacoste is een dorp met een rijke geschiedenis dat al decennialang een bron van inspiratie is voor talrijke lokale en internationale kunstenaars. Het Savannah College of Art and Design (SCAD), een prestigieuze Amerikaanse universiteit in het hart van het dorp, wordt beschouwd als een ware artistieke smeltkroes!
Lacoste is ook beroemd om zijn kasteel, ooit eigendom van de Markies de Sade, en om zijn beroemde steengroeven, die nu een prestigieuze locatie zijn voor belangrijke evenementen.